บทที่ 144 ตอนที่ 40.2 เสียดาย

ติณฑ์ Part

“เฮ้อ! ในเมื่อคุณเป็นคนเริ่มต้นก็เป็นคนจบมันด้วยตัวคุณเองแล้วกัน ส่วนผมคงต้องเตรียมถ่างหูฟังอาจารย์สิงหาด่าหูชาอีกตามเคย” ถอนหายใจดังขนาดนี้สงสัยเอือมระอาผมชัวร์เลยวะ 

แผ่นหลังของผู้ชายวัยห้าสิบกว่าเดินจากไปหลังจากเอ่ยชื่อของปู่ออกมา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคุณหมอท่านนี้คงเป็นลูกศิษย์อีกค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ